Cssssstttt… To ja.. Widzisz mnie? Podejdź... Mimo, że uschły mi liście, nadal możesz znaleźć kosmyk cienia, w żarze dnia. Mimo, że nie rodzę już owoców, nadal możesz rozkoszować się wspomnieniem ich smaku i wilgoci. Csssssssttt! Słyszysz?! Ktoś idzie… A ja tak bardzo boję się zimna.. I nocnego wycia wilków… Może weźmie choć kawałek mojej kory, I wyłoży nią ciepły kominek W drewnianym domu.