Przejdź do treści
Czytanie

Wspomnienia sensu

przyprószony siwizną, staruszek,
młodymi oczami, wypatruje
dookoła, swoich myśli
porozrzucanych we wszystkich
kierunkach

cudem ożywiona moją chorą
wyobraźnią, Mona Liza,
patrzy na mnie z obrazu
zatrzymanego w mojej
pustej głowie

smutny człowiek, porzucony
w szczerym polu, zaklął
horyzont w swoim wzroku,
bo nie zostało mu
nawet nic

- szukając sensu w swoim życiu,
znalazłam zakurzone wspomnienia
sprzed lat, otulone wstydem,
przebijające wzrokiem moją
intymność
41 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.