Natchnienie w życiu

Wsłuchany w szum jesiennego wiatru Opowiadam moją historię całemmu światu A słowa w szumie wypowiedziane Nie będą nigdy przez nikogo usłyszane Staram się w przyrodzie znaleźć natchnienie Ale ona nie chce odpowiedzieć na me westchnienie Wielokolorowe liście dają pozór życia Ale to następuje koniec ich bycia Nad strumieniem zawsze wesoło szemrzącym Pośród buków wolno płynącym Też nie ma oznak życia Czy to koniec bycia Mój nastrój też się pogarsza A energi mi już nie wystarcza Ale na świecie istnieje jeszcze nadzieja Dla mnie od mojego najlepszego przyjaciela To on może dać mi natchnienie Nie na darmo będzie me westchnienie Dzięki temu że on wciąż żyje Ja też się z tego świata nie zmyję Bo życie wciąż do przodu płynie A umrze ten kto się na chwilę zatrzymie Wsłuchany w szum jesiennego wiatru Opowiadam moją historię całemu światu A słowa przyjacielowi powiedziane Nie będą nigdy zapomniane