Lekarzu cholerny Co znosisz i wywołujesz mój świat przeklęty Lekarzu po latach święty I po całym swoim życiu wniebowzięty Dlaczego mnie swoimi diagnozami meczysz Po których w kościele nigdy nie klęczysz Po jakie licho mnie do szpitala zwołujesz I lekami trujesz I mi życie ratujesz I to przychodzi ci z trudem niewielkim Kto cię prosił by mnie z odmętów choroby zabierać I w moich dzieciach przebierać Zajmij się swoimi A nie moimi Chociaż trudno być leczonym przez Boga