Jestem kobietą Która dziś wszystkich kusi Aby było tak jak kiedyś, być musi I prosi zostawcie mnie w spokoju W moim próżniaczym raju Kochom mój dom Ziemie Tak jak każde stworzenie A jest ich bez liku I jeszcze ich będzie więcej w moim pamiętniku Setki tysiące a nawet miliony Lub morze jak pierza tony Kto dziś zna odpowiedzi Ten zapewne słuchał moich książkowych spowiedzi