Milionowa buteleczka

Jestem sobie milionowa buteleczka I za mną i przede mną czysta kartoteczka Zemszczę się za tatusia szczerze Bo pił w ofierze Żeby się lepiej poczuć I zadość uczynić sklepowej mamonie O tego pękają mi skronie Kiedyś ktoś mi powiedział ze on pić musiał Bo ze leniwemu strachu Że to tak po sędziowskiemu fachu Bo takie miał sprawy sędziowskie I jestem ja Taka dobra na oceanie zła kra I mówię i pisze że tak być nie musiało Że on i mama na stare lata chociaż być szczęśliwi mogli Gdyby ludzie ich dobrym słowem wspomogli Gdyby wszyscy pili albo nie pili I tak samo się pijacko trudzili A tu masz ci los tylko tatuś pił I na groszach żył A ja i tak go pomszczę I tą babę co przez nią pił tez alkoholizmem ukończę Właśnie się idę na cmentarzyk i pobłogosławię I może z przeszłości tatę złej wybawię