pokój i dwoje ludzi dwoje ludzi i cztery ściany było coś co nas kiedyś łączyło czym był cały pokój wysłany każdy skrawek każdy kąt pokoju wypełnione miłością - naszą łączyły nas dzisiaj straszą zimnem obojętności dziś obdarci przez życie z wszelkich marzeń nawet złudzeń już dziś nie mamy i tylko ten pokój pusty i tylko my ciągłe sami spoglądamy na siebie obojętnie znamy się i nie znamy dwoje ludzi a pusty pokój dwoje ludzie a tylko cztery ściany z cyklu " Rysy na szkle "