Przejdź do treści
Czytanie

pamiętam obraz

pamiętam obraz z przed lat
spaloną słońcem kobiety twarz.
ocierała łzy oczy straciły blask

była matką jedną z wielu
która nie potrafiła być dumna
że ojczyźnie oddała synów

echo salw ordery kondolencje
a jej serce zamiast dumy
czuło jedynie smutek i żal

tęsknotę za tymi
których najbardziej kochała
i ciągle powracające pytanie
czy świat był tego wart

świat pogrążony w pięknie i brzydocie
w chwalebnych cnotach i grzechach tchórzostwa
świat w którym słychać jej krzyk rozpaczy
krzyk matki co ma zbolałe serce
46 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.