czemuż to poezjo w sercu dziecka zabrzmiałaś oczy szeroko otworzyłaś na otaczający świat piękno przyrody spisane zakochanie wyznane w sekretnym pamiętniku w welonie szumiał wiatr weselny i lata prozą spisane w biegu by wyzwolić pieśń duszy tkwiący ból żal i tęsknoty to co i was tak ludzkie ile człowiek prawd zna trudno wierszem wyjawić tajemnicę istnienia niejeden poeta opisał poematem a moja poezja zwyczajna tak jak moje życie