gdyby milczenie wypowiedziało bo słów znanych tyle a przemilczenie jak hostii podniesienie wznosi światło z promieni krwawiącego serca na te słowa z ust bożych spisanych w piśmie umysły światłe ucichły w monstrancji złączone komunią ostatniej wieczerzy nasz wspólny stół paciorki pacierzy w ciszy zbawienia zamilkną czarna noc kosmicznej nieskończoności marnością... ziemskie wojny ludzkości nienawiści nie miną przemilczeniem tyle mieliśmy do powiedzenia lecz czy ziarno zasiane dobra i miłości wzrastało pięknem czy chwastem niszczyło prawdę rozliczy nas rozgrzeszenie w obliczu śmierci