Spotkanie nad jeziorem

w szuwarach w sitowiu wiatr nuci wierzba mu wtóruje żółto-rubinowe akacje ozdobiły toń wody jarzębina kąpie czerwone grono fala rozpromieniona słonecznym lśnieniem o zmroku karminowo-różowy zachód rozmąci barwami niebo nad ciemno-zielonymi drzewami niknie my zaczarowani zasłuchani w odgłosy splecione dłonie przyjaźni opowiadamy o życiu noc blisko -szepcze płaczliwie wierzba płyną dwa listki po fali jak my płyniemy nurtem swojego losu odjazd pociągu słyszę z oddali i ściskam z żalu serce samotność nie z mojej woli i drogie cierpienia jeziora piękno zostaje osłodą wspominam nocą ciepły dotyk dłoni i szept pamiętaj