wasze istnienie mnie nie męczy widzę za oknem drobne fragmenty czym są...cokolwiek powiem dziwią się mojej osobie biorę ukochaną gitarę w niej szukam słów i nie wiem czy warto wyśpiewać co we mnie jest a co nie jest dostrzegalne na chwilę na moment potrzebuję kogoś nie na zawsze w tym moim odczuciu od samotnienia w szybie widzę wasze twarze i niknie co we mnie odżywa w tych gamach akordach i śpiewie i pytam czy warto i po co wam nucić na chwilę