w powietrzu pełnym skrzydeł kołysanki szum z liści plam deszcz omywa szybę dnia schlapaną tęczowo miliardami zmarszczek pobrużdżona skuliła się ziemia zawstydzona której nagość kryją tylko kamienne zwiastuny snu nadchodzącego w pierś wgniecione w niebie gdzieś chmury drą na pierze