gdzieś w tęczówce oka a może lepiej między nią a kącikami ust właśnie na twarzy najwięcej tkwi wiara jest bardziej wyczuwalna niż widoczna w sile uścisku dłoni w stanowczym rytmie kroków w oddychaniu odżywianiu się patrzeniu słuchaniu w pracy odpoczynku na pozór krucha i chwiejna jak źdźbło niezmordowanie dźwiga brzemienny ziarnem spraw kłos świata co z niepokojem dojrzewa w pewność tkwi wiara która nie daje w pół słowa urwać zdania drogi przez świat znaczeń nim się okaże w imię czego dzień się zmaga z nocą wiara ze zwątpieniem człowiek z samym sobą i z drugim człowiekiem