Uszy godzone dźwiękiem kul nieprzyjaciół Dzień co dzień życiem twym były. Teraz na wszystko patrzysz z mogiły. Czy godny świat jest którego nadzieja pragnęła? Tworzyć sztukę o czasach, Czas tworzy sztukę. Myśli twe nie rozprawiały o masach. W głowie ojczyzna istniała jedynie I uczucie, które równo dzieliłeś, I choć niejedyny Cię winię, To wiedz przyjacielu, że za Cię piję. Los, któremu oddać się musiałeś, Istnienie wieczne dał Tobie. Wiedzieć więcej niż jedno pragnę. Dlaczego? Pytanie na myśl przychodzi…