Przejdź do treści
Czytanie

Szept deszczu

Cisza, głucha panienka.
Na jesennym przystanku, moknie jej sukienka.

Ludzie przechodza, nikt panienki nie widzi.
Ona stoi sama, troszeczke sie wstydzi.

Tylko deszcz do siebie ja tuli.
Ona go slucha, bo sie jej czuli.
89 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.