Powroty

zamykam drzwi
skruszam serce
przeszłością
wkraczam w dzieciństwo
miłości nienaruszonych

łza bezpowrotu
wypala wnętrze
dorosłości niezrozumiałej
walki bytu istnienia
niechcianego czasu

krok wstecz
koi i obezwładnia świat
przymknięte powieki
przenoszą falą rozkoszy
w bramę odreagowania

kroki w dzieciństwo wymarzone