Przejdź do treści

Prośby

Melancholia
Ty Który nakazałeś kochać i wierzyć podawać dłoń w smutku i widzieć w ciemności światło Ty Który wierzysz w miłość i wiesz co jest dobrem i złem odnajdź na nowo moje ścieżki Ty Który znasz tajniki życia i wiesz czemu księżyc świeci jaśniej utul moją bezsenność i smutek pozwól muzyce płynąć ptakom śpiewać duszy płonąć złu ginąć dobru uśmiechać dniom świecić księżycowi kochać jak kiedyś odnaleźć drogę istnienia Ty Który znasz odpowiedzi zanim się zamarzy otrzyj łzy w dłoniach Ty Który znasz niezmierzoną granicę pozwól raz jeszcze zaistnieć odbierając niedomówienia pozwól miłości miłować tęsknocie płonąć złu zginąć sercu odpocząć ciszy krzyczeć ptakom śpiewać duszy pisać ustom szeptać sile walczyć życiu przezwyciężać podaj mi dłoń dodaj tchu przy brzegu odrodź siły na nowe istnienie serca spójrz w moją stronę i walcz tak jak tego nauczyłeś
49 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 14 lat temu
jakieś takie mi znajome...
to Ty nakazałeś kochać i wierzyć
w smutku podawać dłoń
w ciemności światło

to podaj mi dłoń'...w:) się rozpisałaś +
JKZ007 14 lat temu
amen:) nie znałem takiej modlitwy:)

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie