Zawiły labirynt aspiracji Zbudowany z murów oczekiwań Rosnących z każdym zachodem słońca Zakończony rzekomym nektarem szczęścia Wielcy Bogowie Cywilizacji Wydeptujący właściwe ścieżki Wytyczyli już szlak pomyślności Dla zagubionych ludzkich mrówek Nie szukaj nici Ariadny! Lecz spróbuj dostrzec światło nadziei Opuścić labirynt swoją własną drogą Choćbyś miał rozbić mur głową