uporczywie stoję przy ścianie od świtu odmawiam posłuszeństwa oporna sztywnieje na światło nieporadna poranek ożywił odrobinę uciechy na trawie namokniętej zraszaczem pachną latem wszystko jest prawie jak wczoraj tylko stopy spuchnięte nie niosą skuliłam się przestraszona nie uwiera fotel drewniany przerwałaś zwątpienie wołałaś babcu starłam kolano trzeba przemyć bięgnę jak szalona złagodniał bół