suknia z mgły zielonej faluje wiatrem ubrała brzozę wysoka pochyla się wdzięcznie rozmawia z głogiem dziś rozsypał białe kwiaty na mojej górce gdzie kasztan zakwitł promienie topią się w trawie znalazły konwalię rozchylają dzwoneczki zapach obiecują obrazami zatrzymana dotykam leciutko zieleni marzenia unoszą się wysoko ponad brzozę płynę spragniona 8 05 2018 Ewka Radziej Hulak