za bramą

aleja świerków
i wybieg dla koni
idę smuta

mijam stajnie słyszę
konie niespokojne

dziś nie boję się burzy

pociemniało
opuściła gałęzie stara lipa
wiązy potrząsają rudawą czupryną
nad stawem miedziane liście

przy zagajniku przysiadło niebo
widzę dwa piękne gniade konie
niecierpliwe biegną
do stajni

ogrzeją niepokój jutra