Nieuniknione

Beznadziejność dnia nadziei,

życie w kolumnie rozpaczy,

jest cechą dla naszych dziejów,

bo miłość nic już nie znaczy.



Miną uczucia, żal minie.

Dom radości ogniem spłonie,

a umysł zamoczysz w winie,

bo ludzki żywot utonie.



Gdzie będziesz Ty, gdzie będę Ja?

Umrzemy w tym świetle czasu,

w którym śmierć Moja i Twoja

znaczy tyle co liść lasu.