W blasku nocy się pojawiają Małe punkciki na niebie Ludzie wiele imion im nadają Każdy szuka tej dla siebie I wróży z niej dobroć, miłość Wpatrując się w sklepienie Jak w fusów niezbadaną ilość Z których wyłania się cierpienie I zawodzi się człowiek samotny Wciąż brakuje szczęścia kawałka Które dałoby uśmiech powrotny I rozpaliło żar w sercu jak zapałka