być głodnym tak by patrzeć na ptaki na niebie koty,psy nie poznajemy dawnych czasów morza przemieżać i iść aż stopy krwią spękają oczy dzieci są takie same prześladuje mnie w nocy własna bezradność Ruanda,Serbia,Czeczeniaa i my wiczni tułacze POLACY nic mi nie mów serce umiera łzy płyną bracie już tchu brak a pustka zostaje małe dziecko z ciemnymi oczami wszyscy skąś przyszliśmy i dokąś idziemy