w zapalonych oknach widzę ciszę jakby świat się zapadł i wkroczyła óbojętność nie znam imion tych co obok mieszkają zdawkowe dzieńdobry,dowidzenia,dobranoc szalem otulam twarz by przemknąć szybko,szybciej jakbym nie istniała albo była żadkim zjawiskiem niczym spalenie gwiazdy coraz dale i bliżej jednocześnie im mniej mnie tym więcej przestrzeni i kształtu i pytanie jestem już czy nie jestem na przekór prawdzie jest ukryte w gardle