Kiedy słowa wciąż nie mogą Wymknąć się z twych ust Gdzie dzwonią liczbą mnogą A w niej każdej oszust Słowa są Jak srebro Czyste w swej postaci Niesie wszelakie dobro Pozłacane urodę traci Więc czym jest prawda Obrana w kłamstwo? To wielka krzywda To ludobójstwo Człowiek boi się srebra, Gdyż jest bakteriobójcze Co jeśli bakteria to zebra A nasze słowa to pejcze Jeśli srebro skrywamy Z serca nie wypuszczamy Oliwy do ognia dolewamy Myśli zabezpieczamy Gdy srebro to oszlifowane Poświęceniu poddane W serca kształcie wykonane Osobie podarowane Przebije każdy mór Zmiękną serca wasze Anielski śpiewa chór Bielsze szaty nasze