zasnuł się horyzont pod powieką nie rozświetla słońce cieni one teraz płyną powoli wyłuskując liście z łupin zielonych bo zwyczajnie nie chce się cieniom oderwać od ziemi badyle ostatnich promieni zwisają niczym złamane skrzydła Pegaza który się w szkapę zmienił i wlecze bagaże beznadziei