Kryształowe drobinki szronu mienią się w poświacie księżyca Korony drzew otula gwiazdozbiór białych płatków Skostniałe ręce mrozu rysują na szybach mapy elitarnych wzorów znacząc ścieżkę w labiryncie nicości Droga spowita szklaną glazurą ukazuje horyzont przenikliwego chłodu Ziąb dewastuje wszelkie nadzieje Umysł zapada w hipotermię