Wiatr rozdmuchuje zgliszcza szukając zbłąkanych dusz uwięzionych przez pociski nienawiści Świat rozdarty krzykiem cierpienia wiruje nad ludzką zagładą Śmierć w opętanym tańcu Zbiera żniwa dobijając rannych swą kosą Matka ziemia chowa w dłoniach martwe ciała swych dzieci krew spływa między palcami Przeraźliwy gwizd spadających bomb tu w akompaniamencie armatnich salw Wojna swe hymny śpiewa