Przejdź do treści
Czytanie

Przekleństwo i wybawienie

Miłosne
Znalazłem błękit nieba w Twoich oczach Gdy tamtego dnia na mnie spojrzałaś, Chwila rozmowy – początkiem końca Już pewnie wtedy o tym wiedziałaś, A dla mnie ta jedna chwila Zdawała się być przeznaczeniem, Dziś jednak wiem, że się myliłem, Stała się pierwszym bolesnym wspomnieniem Teraz każda chwila przepełniona cierpieniem, Tęsknotą, za każdym słowem i spojrzeniem, Za Twym uśmiechem i lekkim ust drżeniem, Za Tobą – moim przekleństwem i wybawieniem... Z każdą kolejną uronioną łzą, W rytmie płaczem przerywanej ciszy, Rozszerza się i pogłębia rana Cienka rysa na powierzchni mojej duszy, W rytmie przyśpieszonego tętna, Z każdym kolejnym uderzeniem serca, W każdym możliwym i dostępnym miejscu, Pojawiają się na nim kolejne pęknięcia, I każda chwila pozostaje cierpieniem, Powoli z człowieka staję się cieniem, Wszystkie nadzieje okazały się złudzeniem, A śmierć zdaje się być jedynym wybawieniem...
99 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.