Pamiętam wibrację słów, jakby to było wczoraj. Rozkoszne zetknięcie ust, zadrżała dusza moja. Chłonęłam twoje słowa, w smaku miód i ambrozja. Zostać byłam gotowa, usłyszałam. „Nie można”. Byłeś wszystkim tej nocy, o czym marzyłam za dnia. Wschód był taki uroczy, lecz go nie chciałam, bo ja... Zostać chciałam, nic więcej. Nic, a więcej niż wszystko. Twe oczy, dłonie serce, cały przy mnie tak blisko. Pamiętam, nie odrzucam, co los daje, to przędę. Bo z wiarą czeka dusza. Z tobą jeszcze tam będę.