zwiedzam miejsca zagrzebane w duszy rozwijam mapę zaznaczyłem wzloty i upadki zapisałem współrzędne błędów płynę je naprawić moją droga jest echo! poznajcie je: otacza ramiona niby ciepły koc rozchodzi się bokiem wobec uniwersalnych mitów śpi gdy oczy pozostają zmrużone krzyczy gdy szeroko otwarte nad strumykiem wyobraźni przepełnione młodością w złości ludzkiej drzazgą w sercu przenika jak lichwiarz wystawiając rachunek odbija się od ścian jak piłka tenisowa nabiera prędkości rozbija głową mury by budować je cegła po cegle będąc świadkiem mojej bezsilności 03.07.2011