Przejdź do treści
Czytanie

Gdy zasypiacie

Leżę w moim własnym ogrodzie pełnym anegdot, snów naszych czasów wędruje szumnie w koronie drzewa liście usłały kąt mi zawczasu zatapiam się w rosie własnych pomysłów nie ma tu elfów czy krasnoludów a nader ludnie w baśniowym grodzie to miejsce wspomnień w rzece ich przysług tuż przed zaśnięciem mijam złe wizje spokojnej nocy moi najmilsi widzę to w duszy, Wy to widzicie to dziecka tchnienie, które karmicie.
82 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.