Poplamiły się obrusy obrosły jak ja w grubą warstwę zniewolenia rozprowadzam palcem barwy cóż po wiedziałby Leonardo o tym dwustronnym dziele setek kolorów krzyczę wszystkim, że to ślepa uliczka milczą bezimiennie brnąc w złośliwy finał jesteś ostatnia! podążaj za mną w stronę słonecznych przygód zatańcz ze mną w teatrze lata pośród zimowych dni