Bez już kwitnie sypiąc progi On dom babci przypomina, wiele fortec z fotografii, ciepłe słowa czas wygina. Zalatany skaczę z kwiatu jak w Alicji świecie postać, lecz prawdziwe to co we mnie dusza, która pragnie zostać. Przeniesiemy się w ten blask, w czasoprzestrzeń wciśnij gaz, z opowieści bliskich ludzi, zatopimy się podróży. Niech jak wtedy kogut budzi odtwarzajmy dobre czasy, wzruszeń pożar płynie duży i choć stare taśmy leżą, umysł nigdy się nie trudzi by zapomnieć wspomnień jezior.