stałeś się samotny jak trawa na pustkowiu jak wichry z północy wędrujące w nieznane spadasz wraz z drobnym deszczem spadasz by wyschnąć i odejść w niepamięć pod zasłoną ciemnych włosów skrywasz wciąż czułe serce by nie patrzeć w Twoje oczy by nie widzieć nic więcej ciągły grymas bólu na anielskiej twarzy prosisz drzewa o spokój spokój którym las cię obdarzy Dokąd biegną Twoje wciąż zmęczona oczy? Spójrz w górę , widok ten Cię zaskoczy na czarnym, bezkresnym , gwieździstym niebie Anielski orszak poszukuje dziecka zimy poszukuje Ciebie