Ten przepięknie patriotyczny wiersz K.I. Gałczyńskiego myślę dokładnie pasuje do nastroju tych obecnie paru świątecznych dni w Polsce. "Ich" . Jedna była -gdzie? Pod Tobrukiem. Druga była-gdzie? Pod Narvikiem. Trzecia była pod Monte Cassino. A każda jak zorza szalona, biało-czerwona,biało czerwona! czerwona jak puchar wina, biała jak śnieżna lawina, biało-czerwona. Zebrały się nocą flagi. Flaga fladze dodaje odwagi: -No,no,nie bądź taka zmartwiona. Nie pomogą i moce piekła; jam ciebie,tyś mnie urzekła; nie zmogą cię bombą ni złotem i na zawsze zachowasz swą cnotę. I nigdy nie będziesz biała, i nigdy nie będziesz czerwona, zostaniesz biało czerwona jak wielka zorza szalona, czerwona jak puchar wina, biała jak śnieżna lawina, najukochańsza,najmilsza, biało -czerwona. Tak mówiły do siebie flagi i raz po raz strzelił karabin, zrobił dziurę w czerwieni i w bieli. Lecz wołały Flagi: -Nie płaczcie! Choćby jeden strzępek na maszcie, Nikt się zmienić barw nie ośmieli. Zostaniemy biało - czerwone, flagi święte,flagi szalone. Spod Tobruka czy spod Murmańska, niech nas pędzi dola cygańska, Zostaniemy biało-czerwone, czerwone jak puchar wina, białe jak śnieżna lawina, biało - czerwone. O północy przy zielonym stoliku modliły się diabły do cyfr. Były szarfy i ordery i muzyka i stukał tajny szyfr. Diabły w sercu swoim głupim,bo niedobrym rozwiązywały biało - czerwony problem. Flaga łkała:-Czym powinna zginąć bo jestem inna? Bo nie taka...dyplomatyczna, bo tragiczna,bo nostalgiczna; ta od mgieł i tkliwej rozpaczy i od serca,które nic nie znaczy, flaga jak ballada Szopenowska, co ją tkała Matka Boska. A wtedy przyszła dziewczyna i uniosła flagę wysoko, hej,wysoko ku nowym obłokom! Jeszcze wyżej,gdzie się wszystko zapomina, jeszcze wyżej,gdzie jest tylko sława i Warszawa,moja Warszawa! Warszawa jak piosnka natchniona, Warszawa biało- czerwona, biała jak śnieżna lawona, czerwonajak puchar wina, biało - czerwona,biało czerwona,hej,biało - czerwona. Obóz Altengrabow, 1944 K.I.Gałczyński