W szarych resztkach mojego życia, sensu nie mogę znaleźć. Szukam po dniach w których pustka, jak kieszeń dziurawa prześwieca. I nie wiem czy iśc dalej, czy stanąć jak zegar zepsuty. Niby koszmarny sen, skrada się dzień... I łza którą ocieram z twarzy. Boję się, że odejdę z górą niespełnionych marzeń. 1992r.