Przejdź do treści
Czytanie

***

dekalog musiał się rozkruszyć o grzbiet złotego cielca nadano to samo prawo wyryte na kolejnych tablicach więc po co powtarzać rzeczy powtórzone wykrzykiwać wciąż te same frazy w noc którą niebo przybiło do podłoża majestatycznym ciężarem przed światłem zawsze można się schować ciemność tkwi nawet pod dywanem nie zakryję żarówką strachu przed mrokiem milczenie za dnia siedzi cicho w kącie wychodzi nocą zza zasłony w oknie rozsiada się w głowie pełnej bzdurnych myśli milczenie ma swój indywidualny charakter zauważam to w lęku słyszę w paranoi wyciągam więc ręce chcę jeszcze chwilę na odpoczynek nie zagłuszę go senną melodią krzykiem ulatującym w powietrze po co jak wciąż nie wystarcza przeklnę starania w tę noc i następną aż po świt zatoczę kamień syzyfowy na miejsce które zawsze jest to samo na ten moment
106 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.