ciało zapełniało przestrzeń w której było światło zbyt wiele momentów w tej historii wymaga przemilczenia zapadł mrok pękła skorupa dotknięta szeptem myśli przez szparę powraca ból odbitych rąk na moim policzku zapadł zmrok postać przesuwa się za cieniem zlewając się w całość a więc jestem odbiciem prawd rzucanych kamieniem zawsze trafiającym w cel kiedyś odejdziesz gorzki przewodniku rozpłaczę się nad losem pokrzywdzonych w tym krzyku