Miłość

wybuduje jak Abel ołtarz dla Pana
zaniosę tam cały zagarnięty plon
jak teściowa Piotra
odbiorę uzdrowienie i zacznę służyć

jak setnik przyjdę z prośbą o modły za niewolnika

to ta

z rodu pierworodnych stręczycieli
pisząca ckliwe manifesty
ku pocieszeniu

to ta

siewca paranoi w umysłach objętych dziczą świata
której nie przystoi chować się w cieniu artysty

brutalni i odważni schodzą do schronu podczas wojen
wojownik zostaje wystawiany na rzeź

zjedz mnie
stanę się trucizną
zacznę rozpływać się w ustach
i zabije

to

co niegodziwe