pisałeś mi na dłoniach jak mnie kochasz pocierałam dłonią o dłoń tyle było w tym miłości do pierwszych chwil potu ukamienowaną postawiłeś w kącie pomnik runie prędzej czy później z patologią trudno żyć dopóki się jej nie widzi mogą się przed tobą kłaniać inne pomniki wyjdę ze skorupki jak pisklę nieporadne zdeterminowane jedno "nie" bywa gorsze niż tysiące "tak" w twarz ...