Trzysta sześćdziesiąt pięć, pięćdziesiąt dwa i jeden. Jeden i kolejny jeden, jeden za jeden, jeden i już dziewięć. Bo mówią, że gwiazdy nie wiedzą kiedy spadają. A trawy nie słyszą kiedy rosną. Herebata zanim się zaparzy, to zimna spływa do zlewu. Trzysta sześćdziesiąt pięć, pięćdziesiąt dwa i jeden. Jeden i kolejny jeden jeden za jeden, jeden i kolejne dziesięć. Widelec zanim ubrudzi się od tortu, to wyschnięty czeka już w szufladzie. A suche ubrania wychodzą same z pralki. Telefon dzwoni kiedy rozmowa już dawno skończona. A zaschnięty komar na ścianie jeszcze dycha, chociaż dawno już nie swędzi. Trzysta sześćdziesiąt pięć, pięćdziesiąt dwa i jeden. Jeden i kolejny jeden jeden za jeden, jeden i już nawet nie liczę. A ty obłudniku patrzysz na mnie ze ściany. Dobrze wiesz, że z każdym dniem tykasz coraz szybciej...