wiatr wiosenny tańczy w drzewach gałęziami miota żwawo zauroczył ptaków śpiewem mało wiosny... jeszcze mało pozwól sobie patrzeć w oczy śmiechem zjednać wszystkie smutki fioletowo już na zboczach dzień pięknieje nie jest krótki aż tu rankiem śnieg poprószył posrebrzył trawy na łące stokrotki schować się zmusił i uśpił żółte kaczeńce las ożywa zwierzętami sarny dziki i bociany my w to wszystko zaplątani i w te cuda zasłuchani autor Iwona Derkowska wsz.pr.zastrz.