płatek róży opadł gdzieś miękko, musnął aksamitem kawałek skóry zadrżał pod spazmem mięśnia brudnym różem zasłonił kropelkę połączył się w słodko-słone spełnienie zsunął delikatnie w wonną przepaść szybuje w rytmicznych podmuchach wiatru opada na skronie, dotyka ust, gasi spojrzenie w takt oddechu prowadzony ginie jak błysk szczęścia pod powieką