Tak jakby cisza na wstępie w jakimś zamroczeniu nadawała ton ekspresji szczytowania cienistych bazyliszków w dusze klęczących z niedoszłego raju namydlając drżąco ufne spojrzenia kruszące się w sobie pod zbyt mocnym dotknięciem intymnych stworów wychodzących z orderami przed wiaduktem niespóźnionych z ciemnej więzi w krainę umarłych ============================