Na wąskich ścieżkach życia Przez mgłę droga wiedzie wciąż do celu niemą ścieżką wyboi =gościńcem kłęby kurzu w zamyśle kamieni na przybrzeżnych wibrujących tchnień dzień rozglądań w opadłych powiekach noc bez puenty wstaje w nowy świt sny ,widzenia gasną w mrokach złudzeń w żywych krokach w wpół = umarły cień..