Kobieta

Z bukietów kwiatów zmyślona To była ona Z nocy powstała Rano rozmyła się jak mgła Z żelaza zespawana W nerwie sercowym zastygła. Czasem płynie jak mleko Przepaść- za daleko Topi się w jej rozumie I pyta- czy to o mnie? Plączą się myśli i słowa Chyba to nasza rozmowa. Za dnia inną się staje A rano tylko rozstanie. Nie wierzę, chyba to bajka Tylko z innego świata. ~JB 30.10.2022