Mówiłem nie raz sobie wszystko, jak mówić do ciebie mam znów, lecz kiedy ty byłaś tak blisko, to mnie brakowało wciąż słów. Kolejną przysięgę dawałem, że to był ostatni mój błąd, i kiedy już obok cię miałem, to wzrok mój uciekał gdzieś w kąt. Nieśmiałość rzuciłem za siebie. Decyzję podjąłem ten raz, a wtedy w nagrodę od ciebie, za śmiałość mą dałaś mi w twarz! Warszawa 24.09.1978